Op naar Engeland 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿

‘sMorgens zit je nog wat in de wachtkamer en lopen we wat onrustig rond.

Tegen de middag varen we richting de sluis.

In de kom de zeilen hijsen en op varen tot ter hoogte van Zeebrugge vandaar met ruime wind op koers naar Engeland.

Ter hoogte van Duinkerke trekt er een stevige onweersbui achterlangs.

Wij zijn daar dan al ruim voorbij.

Oh wat voelt het heerlijk om zo weer samen onder zeil op pad te zijn.

Op de marifoon worden we opgeroepen door een schip het blijkt Roland Maes ( de man van onze havenmeester )

We spreken elkaar op het lul kanaal.

Als hij vanaf het dek foto’s maakt zwaaien wij vanuit de kuip.

Op naar de shipping lane ( de snelweg op het water )

Heel even valt de navigatie weg en bemerken we dat we na alle pech erg gefocust zijn.

Het is erg druk met vrachtboten en de adrenaline zit nog hoog.

we beiden niet verder dan 1,5 uur slapen.

Bovenal lekker samen genieten van de maiden trip na zo’n lange tijd.

Met bijna 7 knopen gemiddeld zijn we om 07:00 uur ( 06:00 uur Engelse tijd )

Aanlopend naar de havenmond op de rivier kleurt de lucht pikzwart.

We besluiten buiten te blijven tot er meer zicht komt.

Al met al lopen we 2 uur later in de stromende regen de rivier op.

In de kom pikken we een mooring op en mee gaat de zon schijnen.

Er volgt een dagje bijslapen.

Daags erna gaan we met de dinky aan wal.

Ze hebben ons tot dan nog niet gespot en de moorings horen niet bij de haven maar daar moeten we ons maar niet druk om maken.

In een lokale pub pakken we een Pint en dan toch maar terug aan boord voor het geval dat.

De volgende morgen gaan we de Orwell op en krijgen na overleg met de havenmeester een mooring toegewezen.

Wat blijft dit toch een heerlijke plek of de tijd heeft stilgestaan.

Ook wij zijn al weer lekker aan het vertragen.

We liggen verwaaid.

We leggen wat extra lijnen aan de Mooring.

Onderwijl plannen maken om morgen richting Lowestoft te varen.

Al met al zo’n 8 uur varen.

Heerlijk zeilen in de zon!

Tegen het einde komt de wind wat meer van achter te staan en trekt behoorlijk aan.

Door de stroom worden we behoorlijk verzet.

Het kost de nodige moeite om de tonnen te halen.

Het waait dan inmiddels al meer dan 20 knopen.

In de aanloop Worden we achterop gelopen door een pilotboot.

De lichten staan op groen en in de hectiek hebben we geen tijd om Port Control op te roepen.

We zijn blij al was in de luwte het grootzeil kunnen laten zakken.

Eind van de middag liggen we weer aan een touwtje en maken we onze excuses aan Port Control.

Het venijn zat weer in de staart!