We gaan Europa uit

31 maart 2020 - Praia, Kaapverdië

Een stuk gezonde spanning houd ons al vroeg uit onze slaap.

Vandaag gaat het gebeuren we gaan Europa uit.

Eenmaal anker op moeten we nog ruim een uur wind zoeken die we pas oppikken als we buiten het eiland zijn.

Met een lekker briesje en 5 a 6 knopen wind laten we Las Palmas achter ons.

Samen met de Pien varen we op.

Contact via de marifoon komt niet goed door.

Morgen nogmaals proberen.

Alle Sateliet berichten naar het thuisfront komen wel goed door.

Fijn dat alle inspanning het beoogde resultaat heeft.

Vanaf 21:00 uur starten we de 1e wacht.

Het begint wat rommelig, de wind neemt af, en het zeil gaat bak naar stuurboord en weer terug.

Met de houden we het in toom en verleggen wat koers om dit halverwege de nacht nogmaals te corrigeren.

De 2e helft van de nacht trekt de wind weer aan en zijn de gecorrigeerde mijlen snel goed gemaakt.

’sMorgens in alle vroegte spelen de dolfijnen rond de boot.

Dit geeft je telkens weer een gelukzalig gevoel.

Ze zwemmen uren met ons mee.

We gaan als de brandweer!

Dit houdt de hele dag zo aan een top zeildag in het zonnetje.

Ook op de Pien gaat alles naar wens en Wende doet het super aan boord.

Als ik Net in mijn 1e slaap ben word ik gewekt door het breken van de grootzeilval.

Gelukkig valt het zeil op het dek.

Terwijl de boot op koers blijft binden we het zeil op de giek.

Het vele licht van de volle Maan is super echt donker wordt het niet.

Als alles weer vast zit nog even bijkomen in de Kuip.

We realiseren ons dat we erg veel mazzel hebben gehad.

Op de motor tuffen we de nacht door.

De rest is voor morgen.

Als na mijn 2e poging om wat te slapen boven kom blijkt er een nieuw probleem.

De stuurwiel ketting is los getrild.

De boot vaart op de stuurautomaat maar is met de hand stuurloos.

Han heeft in zijn wacht alle werk voorbereid.

We besluiten tot dageraad te wachten met terugplaatsen.

Samen liggen we in de machinekamer om dit te fiksen.

Een raar idee dit te doen al dobberend midden op de Atlantische Oceaan.

3 uur later hebben we alles weer goed werkend.

we proberen verder te zeilen met een uitgeboomde Genua maar maken zo te weinig snelheid.

Tijd voor wat spelevaren met de Gennaker.

Als het zeil staat komen de dolfijnen weer spelen rond de romp van de boot.

Als klap op de vuurpijl een water spuitende Bultrug naast de boot en onze middag kan niet meer stuk.

Dit zijn de momenten waar je het voor doet.

Na het spelevaren rest er nog wat werk aan stuurwiel ketting en groot zeil maar voor zonsondergang is alles weer op orde.

De nacht van 12 maart zullen we niet snel vergeten.

De vrijdag starten we met frisse moed.

Een goede nachtrust heeft ons zichtbaar goed gedaan.

We trekken het grootzeil tot het 2e Rif en de Genua op het 1e Rif.

Er volgt een heerlijk relaxte zeildag.

Langzaam gaat de Adrenaline weer uit je lijf.

We kruisen het lekker af en zeilen super.

Genietend van zonsondergang met dansende dolfijnen en een lekker muziekje.

Wat wil je nog meer.

Vannacht hebben we een loge aan boord.

Een jonge vogel is op het dek gestrand.

Hij zoekt wat bescherming in de Kuip tegen de ochtend zetten we hem weer uit.

We besluiten de Genua uit te bomen en het Grootzeil over stuurboord te zetten.

Zo varen we uiterst relaxed richting Sal.

Eind van de middag halen we het laatste weerbericht van Predikt Wind binnen via de Sateliet Telefoon.

Er komt voor de laatste dagen nog behoorlijk wat wind bij.

We zien de golven al behoorlijk op bouwen en de wind trekt aan tot zo’n 30 knopen.

Om de golven en wind mee te houden zetten we koers richting Mindelo.

Met deze koers blijven we een beetje op het randje van het weervenster.

Met een stevig windje en golven van 5 meter lopen we voor de wind weg.

Via de marifoon hebben we contact met de Choctaw en leggen onze plannen voor de Pien is dan al uit Marifoon bereik.

Vanuit de Kuip is het een prachtig zicht.

We surfen op de golven tot 10 knopen.

De BEN-NL veranderd in een wasmachine.

Zeevast is geen overbodige luxe beneden deks is het net een lunapark.

Nadat op Noonsite Sal wordt afgeraden vanweyhet Corona virus verleggen ook de andere boten koers richting Mindelo.

Het weervenster geeft nog steeds voor Mindelo een rustigere aanloop.

En dan volgen we het spreekwoord “ Waar de wind ons brengt”

Het blijft bizar, een week op het water, we hebben nog niet 1 boot gezien.

In een prima ritme 3 uur op 3 uur af gaan we aan ons laatste nachtje beginnen.

Dit is prima vol te houden.

Met beduidend minder wind als de afgelopen dagen zeilen we heerlijk richting Mindelo.

De eilandengroep komt langzaam in zicht.

De Pien waarschuwt dat bij aanloop weer versnellingswinden en hoge golven zijn.

Nuttige informatie zodat je je kunt prepareren.

We denken bij het ingaan van de baai in de luwte terecht te komen.

Niks is minder waar!

Na het laten zakken van het grootzeil worden we opgevangen door de Maritieme Politie en volgt er Corona controle.

Toon praat ons bij betreffende de Corona we weten dan na 7 dagen op het water nog van niets.

Als we de volgende morgen richting haven varen met de dincky worden we aangehouden.

De regels zijn aangescherpt en we moeten tot nader orde aan boord blijven.

Na een uur krijgen we alsnog permissie.

De immigratie is dan net gesloten dus gaan we eerst voor een prepaid kaartje.

We komen niet verder dan papieren invullen bij de Maritieme Politie voor verder inklaren moeten we morgen terugkomen.

Terug aan boord worden we alsnog in Quarantaine geplaatst 

Foto’s